środa, 25 listopada 2009

Muzeum Regionalne w Brodnicy (Ziemia Michałowska)

Pojechałem dziś na wycieczkę do muzeum w Brodnicy, które z historycznego punktu widzenia znajduje się na terenie Ziemi Michałowskiej graniczącej z Ziemią Lubawską.
Eksponaty muzealne znajdują się w piwnicach zamku, dawnym spichlerzu oraz w bramie chełmińskiej. To była wspaniała wycieczka! Oto kilka zdjęć, którymi chciałbym się z Wami podzielić :)


Ruiny zamku w Brodnicy

Brodnica, ruiny zamku, w których znajduje się muzeum.




Ruiny zamku w Brodnicy.

Zamek zbudowali w XIV wieku bracia Zakonu krzyżackiego. W zamkowych piwnicach znajdują się eksponaty muzealne. 
Nazwa miasta Brodnica wywodzi się prawdopodobnie od brodu na Drwęcy. Krzyżacy w latach 1308 - 1339 zbudowali murowany zamek, którego pozostałości są są wspaniałą atrakcją turystyczną.




W okresie wojen polsko - krzyżackich rycerstwo Ziemi Michałowskiej walczyło po stronie Zakonu krzyżackiego. Przejawem buntu i reakcji na ucisk krzyżacki był powstały w 1397 roku Związek Jaszczurczy do którego należeli rycerze Ziemi Michałowskiej i Lubawskiej. W 1440 roku akt erekcyjny Związku Pruskiego w imieniu rycerzy tej ziemi podpisali: Jan z Wichulca i Jakusz z Osieczka, a w imieniu mieszczan burmistrz i rajca Brodnicy. Nazwa Ziemia Michałowska po raz pierwszy pojawia się w 1240 roku. Ówczesne źródła wspominają o grodzie kasztelańskim w Michałowie (castrum Michalo), w którym w 1252 roku książęta kujawscy założyli komorę celną.







W drodze na wieżę :)


Panorama Brodnicy z czubka wieży. padał wtedy deszcz ale mimo tego zdjęcie się udało :)








Być może relikty konstrukcji drewnianych przy brzegu Drwęcy są pozostałościami komory celnej w Michałowie. W roku 1262 źródła krzyżackie wspominają o grodzie "Straisberg", a w roku 1329 o mieście "Brodnitza".



 Pomieszczenia muzealne lokowane w zamkowych piwnicach. Wśród nich znajdziecie rekonstrukcje średniowiecznych grodów, narzędzia codziennego użytku pochodzące z wczesnego i późnego średniowiecza oraz makietę zamku w Brodnicy.















Tak wyglądał kiedyś zamek w Brodnicy





A to już eksponaty muzealne lokowane w budynku dawnego spichlerza. Największe wrażenie robi tu rekonstrukcja mezolitycznej osady odkopanej w Mszanie. Osada taj jest najstarszym znaleziskiem tego typu na świecie!

Podczas trwających 10 lat badań archeologicznych (w Mszanie) archeolodzy z Brodnicy i Torunia odkryli pozostałości osadnictwa społeczności myśliwsko - zbieracko - rybackich. Ślady te dowodzą, że osada była zamieszkiwana przez pięć i pół tysiąca lat przez przedstawicieli różnych kultur (od ok. 10000 lat p.n.e. do 3500 lat p.n.e.)



















Autor: Tomasz Chełkowski
ziemialubawska885@gmail.com


Wszelkie prawa zastrzeżone. 
Jeśli chcesz skorzystać z moich materiałów najpierw zapytaj mnie o zgodę ;)

wtorek, 24 listopada 2009

Straszewy tajemnicze miejsce na Ziemi Lubawskiej

Pozostałości po młynie w nieistniejącej od dawna wsi Straszewy.

Straszewy to nieistniejąca już wieś położona na Ziemi Lubawskiej. Jej właściciel został zamordowany przez nazistów, a majątek zniszczony. To niesamowite, że w tym spokojnym i cichym miejscu kiedyś tętniło życiem. Co stało się z okolicznymi mieszkańcami? Prawdopodobnie nigdy nie uzyskamy odpowiedzi na to pytanie, co wcale nie oznacza, ze powinniśmy się poddać i nie pytać! Wręcz przeciwnie warto odwiedzać to piękne miejsce i okoliczny rezerwat przyrody zwany "Piekiełkiem".


Osada Straszewy znajdowała się niedaleko Trzcina w gminie Grodziczno i była zamieszkiwana przez wiele osób. Historia tej malowniczo położonej osady sięga wiele wieków wstecz. Dzięki archeologom wiemy, że najstarsze ślady obecności człowieka na tym terenie pochodzą z okresu wczesnego średniowiecza (VI - XIII w. n.e.), a są nimi grodzisko i przedmioty codziennego użytku. Inną ciekawostką jest, że jeszcze w XVII wieku wieś Straszewy zajmowała powierzchnię 860 hektarów!


Pozostałości po młynie. Podobno w drugiej połowie XX wieku były wykorzystywane przez PGR w Chełstach.


Legenda:
Według okolicznej legendy nazwa tej nieistniejącej już miejscowości pochodzi od wrogich taborów, które przed wiekami ugrzęzły na rozległych moczarach, otaczających grodzisko. Nieprzyjaciel z wielkim trudem zatopił tabory w pobliskiej rzece Wel. Od tego czasu wielu ludzi słyszało jakby wystrzały armatnie, powtarzające się nocami, a wydobywające się z okolic rzeki. Ile w tym prawdy i czy rzeczywiście straszyło - nie wiadomo...

Wiemy, że jeszcze kilkadziesiąt lat temu na terenie wsi Straszewy znajdowały się zabudowania, w których mieszkało kilka rodzin. We wsi znajdował się m.in młyn, lesniczówka, gorzelnia, a także owczarnia i inne zabudowania.


Pozostałości po majątku w Straszewach.


Podobno niedaleko mostu znajdującego się w Straszewach utopiło się kilku Niemców, którzy uciekali przed natarciem wojsk radzieckich.

Najstarsi mieszkańcy okolicznego Trzcina pamiętają czasy, kiedy istniała wieś Straszewy. Według nich Straszewy były folwarkiem. Znajdowała się tam m.in. szkoła i liczne zabudowania gospodarcze, a także pałac.


Piwnice majątku.




Pozostałości po jednym z wiejskich zabudowań (ostatnie zdjęcie).


W czasach PRL-u zabudowania w Straszewach należały do PGR w Chełstach. Potem nastąpiły parcelacje majątków. Wtedy ostatni mieszkańcy wyprowadzili się z tych terenów, a budynki zostały rozebrane.


niedziela, 22 listopada 2009

Bazylika w Nowym Mieście Lubawskim


Panorama Nowego Miasta Lubawskiego

Kościół św. Tomasza Apostoła znajduje się na północny wschód od rynku. Jest to potężna gotycka fara, obecnie o randze bazyliki mniejszej. Jej budowa, rozpoczęta w 1325 roku trwałą przeszło 150 lat. Człony kościoła mają odmienne elementy ozdobne. Najstarsze jest prezbiterium z wysokim dachem, zwieńczone w XIX wieku neogotycką attyką lasek i trójkątnych naczółków z blendami. Trzynawowy korpus typu bazylikowego wyróżnia okazały szczyt wschodni, a wysoką na 40 m wieżę (trzykrotnie podwyższaną przed końcem XV wieku)zdobią rzędy różnorodnych blend - o łuku pełnym, dwuwałkowe, kwadratowe, z maswerkowymi krzyżami. Najmłodszym członem jest renesansowa kaplica Działyńskich dobudowana do południowej ściany prezbiterium na początku XVII wieku.




Na zdjęciu widzicie Bazylikę w Nowym Mieście Lubawskim. W 1882 roku przeniesiono do niej cudowną figurę Matki Boskiej Łąkowskiej wraz z innymi cennymi zabytkami. Bazylika w Nowym Mieście Lubawskim należy do grona najstarszych budowli sakralnych w naszym kraju (XIII wiek).

Na przestrzeni lat kościół uniknął większych zniszczeń. Jego wnętrza urzekają różnorodnością form i stylów. Zachwyca największy w kraju zespół polichromii szlachetnie pokrywających nawy i prezbiterium.

Na zdjęciu widzicie drewniany strop w prezbiterium. W sobotę 14 XI 2009 zakończono prace konserwatorskie fragmentu stropu, które łącznie kosztowały ok 150 tys. zł. Na stropie znajdują się dekoracje malarskie przedstawiające kilkanaście scen biblijnych - wykonane w 1638 roku.

Ostatnia Wieczerza - jedna z dwóch scen biblijnych odnowionych przez konserwatorów z UMK w Toruniu.

Muzeum Ziemi Lubawskiej w Nowym Mieście Lubawskim




Muzeum Ziemi Lubawskiej znajduje się w XIV wiecznej Bramie Brodnickiej. Wśród eksponatów znajdują się zbiory archeologiczne, etnograficzne i historyczne dotyczące dziejów miasta i całej Ziemi Lubawskiej. Ciekawostką kolekcji jest stara fisharmonia. Przed wejściem do muzeum warto zerknąć na doczepiony do bramy machikuł (w tej części Polski unikatowy element miejskich fortyfikacji). Zwiedzanie odbywa się na życzenie od poniedziałku do piątku w godz od 8.00 do 15.00. Najpierw trzeba się zgłosić do pobliskiego Domu Kultury na ul. 19 Stycznia 13a, tel. 56/474 - 28 - 24; latem w każdą środę i czwartek odbywają się dni otwarte (wstęp bez biletów i zapowiedzi).

Muzeum zostało założone w latach 50-tych przez grupę Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, które skupiało miłośników regionu. Wśród ciekawszych eksponatów znajdujących się wewnątrz są:
- brązowa kadzielnica znaleziona w okolicach Jamielnika,
- stara malowana skrzynia,
- sprzęt tkacki z roku 1850
- narzędzia rolnicze pochodzące z 1740 roku,
- i wiele innych ciekawych eksponatów.


Model małej łodzi z 1911 roku do ratowania rozbitków z okrętów podwodnych (jeden z eksponatów muzealnych).