poniedziałek, 11 kwietnia 2016

Zamek w Szymbarku, w ruinach którego podobno ukryto Bursztynową Komnatę.

Ruiny zamku w Szymbarku.
Ruiny zamku w Szymbarku są niezwykle urokliwe. Położone daleko od głównych dróg, wręcz schowane przed ludźmi czekają na tych, którzy mają w sobie duszę odkrywcy. Powinniście wiedzieć, że w tym niesamowitym miejscu kręcono niektóre sceny filmu pt.: „Król Olch”. Film ten, wyreżyserowany przez Volkera Schlöndorffa ukazał się na ekranach w 1996 roku. Jego akcja toczy się w okresie II wojny światowej i pokazuje jak straszny był nazizm oraz jak duże pranie mózgu Niemcy robili dzieciom.
Warto też mieć świadomość, że w ruinach zamku w Szymbarku prawdopodobnie ukryto Bursztynową Komnatę. Tak, tak dobrze czytanie. Jest bardzo możliwe, że Komnata ta znajduje się w zasypanych podziemnych tunelach. Niestety nie wiadomo, gdzie znajduje się wejście do tych tuneli…


Zdjęcia satelitarne ruin zamku w Szymbarku znajdziesz tu: - Kliknij



A teraz przybliżę Wam zarys historii zamku. Jego budowę rozpoczęto Roku Pańskiego 1386 dzięki proboszczowi kapituły pomezańskiej Henrykowi ze Skarlina.  Skąd o tym wiemy? Otóż kiedyś nad bramą zamkową wisiała tablica z inskrypcją: „Hec Porta Constructa Est Anno Domini MCCCLXXXVI Tempore Fratris Henrici De Skarlin Prepoziti”. Na stronie http://www.zamkipolskie.com/szymb/szymb.html znajdujemy takie tłumaczenie owej inskrypcji: „Brama wzniesiona została roku pańskiego 1386 za czasów brata Henryka ze Skarlina – prepozyta”.

Bardzo miła Pani, która oprowadzała nas po ruinach zamku w Szymbarku opowiadała, że warownię wzniesiono na miejscu pogańskiego grodziska. Tak więc w tym miejscu w czasach wcześniejszych, czyli w XIII wieku istniał drewniany pogański gród. Ciekawe prawda? A teraz przejdźmy do dalszego opisu. Zamek wzniesiono, aby był siedzibą proboszcza kapituły pomezańskiej ośrodka dóbr trzeciej części Pomezanii wydzielonej w traktacie dzierzgońskim dnia 7 lutego 1249 roku. Traktat dzierzgoński podpisali Krzyżacy z pogańskimi Prusami – dokument ten formalnie zakończył pierwsze powstanie pruskie. Jego treść znajdziecie na moim blogu w tym miejscu: http://ziemialubawska.blogspot.com/2016/01/w-xiii-wieku-doszo-do-kilku-powstan.html

Mury obronne zamku w Szymbarku miały wymiary 72 x 97 m. Od strony wschodniej do zamku można się było dostać przez most zwodzony. Warownię ochraniało dwanaście wież. W XIX wieku w miejscu mostu zwodzonego zbudowano obecny stały most arkadowy. Nie chcę szczegółowo opisywać poszczególnych etapów budowy, ponieważ wiem, że mógłbym taką drobiazgowością odstraszyć niektórych czytelników, a sam artykuł by był zbyt długi. Chciałbym jednak podać kilka ciekawostek. Otóż w pierwszych latach XV wieku drewniane dotąd budynki na zamkowym dziedzińcu zastąpiono ciągiem budynków murowanych, które umiejscowiono w zachodniej części dziedzińca. Walory ochronne w tym okresie zaczęły schodzić na dalszy plan, a zaczynała liczyć się wygoda i reprezentacyjna lokalizacja. Wszak powoli kończyła się epoka średniowieczna. Podczas wojny 13-letniej toczonej w latach 1454 - 1466 zamek przechodził z rąk do rąk. Zakon krzyżacki tracił go na rzecz króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka. Później Krzyżacy odbijali zamek Polakom i tak kilka razy, co znaczy, że zdobycie go w tamtym okresie nie było takie trudne. Finał był taki, że w trakcie wojny 13-letniej zamek spłonął.

 Po zakończeniu wojny 13-letniej w 1466 roku zamek bez zmian pozostał pod panowaniem Zakonu krzyżackiego. Do kolejnych ciekawych wydarzeń w historii zamku doszło po sekularyzacji (zeświecczeniu) Zakonu krzyżackiego w 1525 roku. Doszło wówczas do rozbudowy zamku, który razem z pozostałymi ziemiami kapituły pomezańskiej stał się własnością księcia pruskiego Albrechta von Hohenzollerna. W kolejnych latach zamek przebudowywano i dostosowywano do architektonicznych wymogów epoki renesansu. Zmieniali się też jego właściciele aż w końcu pod koniec XVII wieku kupił go Ernest von Fickenstein. Rodzina Fickensteinów była tak bogata, że w latach 1699-1945 stworzyła ogromny majątek ziemski, który obejmował pięć zespołów folwarcznych: Szymbark, Gardyny, Szczepkowo, Segnowy oraz Kamionka.
W czasach Fickensteinów zamek w Szymbarku starano się dostosować do wymogów epoki baroku, dlatego dookoła założono obszerny park oraz zorganizowano klasycystyczną oranżerię. Podczas II wojny światowej zamek zajmowali naziści (Niemcy, hitlerowcy), a później przybyli Rosjanie (Armia Czerwona) i wszystko spalili.



Więcej informacji znajdziecie na tej stronie: http://www.zamkipolskie.com/szymb/szymb.html


Moje zdjęcia z Szymbarka: